NIJMEGEN – Aangenaam! De meerval. Een monster met kieuwen. Tot voor kort een rariteit in de Nederlandse wateren, inmiddels bijna volledig gesetteld in rivieren als de Waal, Maas en Linge.
Een ontzettende kick. Dat is het zeker. Je zult maar zo’n monster aan je lijn hebben hangen. Het overkwam Rens Berkelaar afgelopen zaterdag.Je weet het meteen. Dit is een meerval. Het gevoel aan de hengel is niet te vergelijken met andere vissen.
Heeft vooral met het formaat te maken natuurlijk. 45 kilo. Ongeveer 1.40 meter. Indrukwekkende getallen. Misschien schrikt het recreatiezwemmers wel af. Hij is namelijk op steenworpafstand van de Waalbrug en dus ook de waalstrandjes in Nijmegen gevangen.Ik ga wel vaker in deze omgeving vissen, zegt Berkelaar. Ik vermoed dat er nog wel grotere zijn.
De meeste meervalvissers hebben groot materiaal in handen. Met een simpel werphengeltje gaat het niet lukken om ze boven te krijgen. Een gevlochten lijn heb je nodig. En een meervalhengel of een zeehengel. Verder is het net als op paling vissen. Het maakt niet uit wat je aan de haak doet. De beesten eten alles. Maar dan ook echt alles. Berkelaar: Ik had natuurlijk een behoorlijk gevecht met hem. Duurde zeker twintig minuten. Waarschijnlijk kwam daardoor iets van de inhoud van zijn maag naar boven. Toen we hem eruittrokken zag ik nog resten van een vogel achter in zijn bek. Volgens mij was het een meerkoet.
Het schijnt zelfs dat kanibalisme voorkomt bij de meerval. De meerval is daarmee de vuilnisbak van de Waal. Ook dode dieren eet hij op. De vangst is een belevenis.Ik vis er niet speciaal op, zegt Rens Berkelaar.Maar áls ik er een aan de lijn heb, geeft het behoorlijk wat adrenaline. Een onbeschrijfelijk gevoel. Die vis is ontzettend wild. Hij zwemt van de ene naar de andere kant. Maar ik heb ook wel eens meegemaakt dat de meerval gewoon op de bodem blijft liggen. Ik ben blij dat ik hem aan de kant kreeg. Samen met mijn vrienden, trouwens. Zonder hen was het niet gelukt.
